20.08.2014

I love you, Mom
I love you, Dad
but I'm sorry that I'm not exactly being a good daughter
I've let you down AGAIN...
I'm trying...like so hard to be a better person...like by being strong and optimistic
but everytime, some little thing hits me, everything from my past come back as a big wave and drown me too deep
trying to swim back but so hard to breathe
I miss you...I really do and I dont even know what to do
I keep finding where I belong to...still dont know

I thought I made some friends at uni but the age gap...
they try,too but I'm just too different and I dont think they can relate to me
I still love them though...I love seeing them all happy and smile even though I cannot be like them

somedays are not too bad but some days are hard
sometimes, I just want to give up 'cause I think giving up is so much easier but I cant...just cant
if I did, I'd feel guity of letting you down for the rest of my life
I'd love to see you smile with pride and smile with you

but I do wish to have a simple life; where I can live like normal people, breathe like normal people ...where I don't have to be so strong and harden my heart
sometimes, I don't understand why it's okay for people to be mean towards me and all of a sudden, when I try to get them back...it becomes NOT OKAY...not fair huh

I'll try again...to be stronger
after wiping all these tears...

သို႔ k&w(n)

ငါမေန႔ညက တညလံုးစိတ္မေကာင္းဘူး...အျပစ္အၾကီးၾကီးလုပ္မိသလိုခံစားရတယ္
ဒါေပမဲ့ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ငါဘာလုပ္မိလို႔လဲ ? ငါဘာလုပ္ေသးလို႔လဲ ?
နင္တို႔ကို အေလးထားလို႔ပဲ ငါဒီလိုေနေနတာေလ...
ပတ္၀န္းက်င္ကို ငါဂရုမစိုက္ဘူး...ဂရုမစိုက္ဘူးဆိုတာထက္ သိပ္အေလးမထားဘူးဆိုပိုမွန္တယ္
ပတ္၀န္းက်င္မရွိပဲေနလုိ႔မရဘူး...မွန္တယ္...but သူတို႔က ငါ့ကိုဘယ္ေလာက္ေကာင္းေနလုိ႔လဲ ?
မေကာင္းတာရွိရင္ ကဲ့ရဲ့မယ္...ေကာင္းတာဆိုရင္ ခ်ီးမြမ္းမယ္...ဒါကေလထဲကလာျပီး ေလထဲမွာျပီးသြားတဲ့ဟာေတြ
တာရွည္မခံသလို ခံစားခ်က္လည္းမပါပါဘူး...
ဒါေပမဲ့ နင္တို႔က်ေတာ့မတူဘူး...ငါခ်စ္တယ္...အဲ့အတြက္အေလးထားတယ္
ငါ့ကိုနည္းနည္းေလး ပိုနားလည္ေပးႏုိင္ရင္ေကာင္းမယ္ဟာ...

"စိတ္ကုန္တယ္" ဆုိတဲ့ စကားေနာက္မွာ ပုဒ္မ ကလြဲျပီး ဘာလိုက္လို႔ရဦးမွာလဲ
"i dunno" ဆိုတဲ့ စကားေနာက္မွာ full stop ကလြဲျပီး ဘာရွိေတာ့မလဲ

even though I may lose you...you guys haven't lost me yet

What a day!

whewww!
I think today is my unluckiest day...
even from the early beginning, I got some problems x-(
Don't know why some people are xoo xoo obnoxious that they
destroyed my morning
I felt upset about that and got to go to work
and problems didn't stop...guess every problem has companions,huh =D

The store was xoo damn busy and the pharmacist went outside
for a while...
at the same time, my colleague was doing the sales at the
outside which left me alone.
The phone was ringing & the customer came and
the order arrived...ahhhhhhhhhh
I felt nervous and didn't know what to do...but finally,
I could manage all of that...
xoo...it was a good thing, only good thing, among bad things :D

After that, the list of the order disappeared...I was so nervous
that I even wanted to cry.
My dad arrived to pick me up from work and I still
couldn't go because I lost those papers...
then my colleague found them...because she was the one who
accidentally covered them with the box...whuu! what a relief!
I was xoo xoo tired not physically but felt like something
sucked inside of my chest :(

Then, I drove home with my dad...and I was not expert yet :D
but I hate being overtaken...today, 2 cars overtook me x-(

Anyway, now I think I feel better

This blog is like a wide room to release all
my feelings and stress...ha ha

ၾသဲဘ၀=သုည

အေမ...အေဖ...
သမီးအသက္၁ႏွစ္ၾကီးသြားျပန္ျပီ...ပံုစံကေတာ့သိပ္မေျပာင္းေသးသလိုပဲ
အခုတေလာအရမ္းအားငယ္ေနတယ္ဗ်ာ :( အေဖတို့ကိုလည္းဖြင့္မေျပာရက္ဘူး
ဘာေျပာရမွန္းလည္းမသိေအာင္ကိုပါပဲ
ပတ္၀န္းက်င္က ညစ္ပတ္လြန္းတယ္...ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္းသန့္စင္လြန္းေနတာမဟုတ္ပါဘူး
ဒါေပမဲ့ မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး...ခံႏိုင္ရည္မရွိေတာ့ဘူး...
စိတ္ေတြေလေနတယ္...ေျဖရွင္းဖို့ေနေနသာသာ ဘာလို့လဲဆိုတာေသခ်ာမသိ၀ူး
ျမန္မာျပည္ကိုျပန္ခ်င္တယ္ဗ်ာ...
ဘ၀ေလးကသာယာေနတာ...ဒီေရာက္မွ :( အျဖစ္ပ်က္ေတြက စံုလင္စြာအက်ည္းတန္ေနတယ္
ဒီေရာက္ရင္ ေကာင္းစားမယ္ဆို ??? မထင္ဘူး...မထင္ပါဘူး...
ဘာလုပ္ရမလဲ...ရင္ေတြပူေနတယ္...ေမာေနတယ္...အားမရွိဘူး...
ေခါင္းေတြရွဳပ္ေနတယ္...ငိုခ်င္ေနတယ္...ေပ်ာ္လို့မရဘူး...
ေသခ်င္ေတာ့တာပဲ...အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းမဟုတ္ေပမဲ့...ပင္ပန္းလြန္းလို့ပါ

လစ္ဟာျခင္း

၂ႏွစ္ျပည့္ျပီေနာ္...
အျဖစ္ပ်က္ေတြက ဘာမွသိပ္မၾကာသလိုပါပဲ...
ဒါမဲ့ ဘယ္လိုမွေမ့မရတဲ့ အရာေတြေပါ့...
သမီးတို့ထားခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး...သမီးတုိ့ျပန္လာမွာေပါ့...
ဘာလို့မေစာင့္ေတာ့တာလဲ...ဘာလို့လဲ :(

ျမန္မာျပည္ျပန္လာရင္...အဘိုးကိုအိမ္ထဲမွာျမင္ခ်င္တာ...
အသက္ရွင္တဲ့သူေတြေနတဲ့အိမ္မွာ...သမီးတို့အတူတူေနခဲ့တဲ့အိမ္မွာျမင္ခ်င္တာ
အဘိုးအရပ္နဲ့အတိေဆာက္ထားတဲ့အိမ္ထဲမွာ ျမင္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး :(

လြန္ခဲ့တဲ့၂ႏွစ္ကေပါ့...ဖုန္းတခု၀င္လာတယ္...
အေဖ့မ်က္ရည္ေတြ၀ဲေနတယ္...အေမလည္းငိုေနတယ္...
အဲ့ေန႔ၾကီးကိုမုန္းလိုက္တာ...

ဒီေကာင္မေလးေမြးလို့တဲ့...ေခ်ာင္းခဏခဏဆိုးလို့တဲ့
သူသိပ္ၾကိဳက္တဲ့ေဆးလိပ္ကို မရရေအာင္ျဖတ္ခဲ့တယ္...
ႏိုင္ငံျခားသြားလည္ေတာ့လည္း...ဒီေကာင္မေလးကိုမခြဲႏိုင္လို့တဲ့
ျမန္မာျပည္ကိုခ်က္ခ်င္းျပန္လာတယ္...
ခုက်ေတာ့...ခြဲႏိုင္ျပီေပါ့ေနာ္ ???
တသက္လံုးထားခဲ့ျပီေပါ့...

တကယ္ေတာ့ အေဖဒီကိုလာခဲ့တာ...သမီးပညာေရးေၾကာင့္
သူ႔ခမ်ာ...မိဘ၂ပါးလံုးနဲ့ခြဲခဲ့ရတယ္...
သမီးကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မုန္းတယ္ :'( ပေယာဂမကင္းသလိုၾကီး
အေဖတို့က အျပစ္မတင္ေပမဲ့...ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္မလံုဘူး
ဆံုးရွံဳးလိုက္ရတာက နည္းတာမွမဟုတ္တာ :-<
လြမ္းတယ္...သတိရတယ္...ဒါမဲ့...အေဖတို့ကိုျပလုိ့မျဖစ္ဘူး...
ဒီခံစားခ်က္ေတြ...
လစ္ဟာေနတဲ့ သမီးရင္ဘတ္ထဲကို...လာၾကည့္လွည့္ပါ
pa pa i love u :(

ငါ မဟုတ္တဲ့ငါ

လွ်ိဳ႕၀ွက္တတ္တယ္...ငယ္ငယ္ထဲကအက်င့္
ခဏခဏမွားတတ္တယ္...ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ???
လူေတြကိုမယံုတတ္၀ူး...ယံုလိုက္ရင္လည္းလံုး၀ပဲ
မွားလား????
ရုန္းထြက္ခ်င္တယ္...ဒီအရာအားလံုးကေန
ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အားလံုးရဲ့အေ၀းမွာပဲ ေနတတ္ေအာင္ေနခ်င္တယ္...
ဒါမဲ့ ျဖစ္မလာ!
ငါ့ေလာက္ အေဖာ္မက္တဲ့ငါ... :-<
၁ခါတေလေတာ့လည္း လူေတြက သိပ္မတရားသလိုပဲ...
တခါတေလက်ျပန္ေတာ့...ငါ့ကိုယ္ငါလည္းသိပ္နားမလည္ :(
ရွဳပ္လိုက္တဲ့ဘ၀ရယ္...
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လိမ္ေနရတာေလာက္ ပင္ပန္းတာမရွိ၀ူးေနာ္...
ခက္တယ္... "ငါ" ဆိုတာၾကီးကို မုန္းေနပါျပီဟာ...

nthg spexial

မေပ်ာ္၀ူး...
ၾသဲမေပ်ာ္တာမ်ားဆန္းသလားလို့ေျပာၾကမယ္မလား :D
စိတ္ညစ္တဲ့အေၾကာင္းပဲေရးေနက်မို့လို့ေလ...
ဒါမဲ့...ဒီ၁ခါစိတ္ညစ္တာထက္ကို စိတ္ဓာတ္က်တာကပိုမ်ားေနတယ္...
"အေဖတို့...နားလည္ၾကပါ" :( "သမီးကိုနားလည္ေပးပါ" အဲ့ဒါပဲေျပာတတ္တယ္
စကားေျပာအရမ္းညံ့တယ္ ၾသဲက :'(
လိုခ်င္တာကိုရေအာင္ေျပာတဲ့အဆင့္မေျပာနဲ့...လက္ရွိအေျခအေနကိုေတာင္
မရွင္းျပတတ္၀ူး
အေဖစိတ္တိုလို့ေအာ္လိုက္တိုင္း...တံု့ျပန္ႏိုင္တာကမ်က္ရည္ပဲရွိတယ္...
ေျဖရွင္းျပခ်င္ရက္နဲ့...စိတ္လွဳပ္ရွားေတာ့စကားကပိုျပီးရွာမရ...
တကယ္ေတာ့ေလ...အေဖနဲ့အေမက ၾသဲဘ၀ရဲ့အခ်စ္ဆံုးေတြပါ...
ဘာလုပ္လုပ္ သူတို့ကိုအရင္ဆံုးစဥ္းစားတာ...
ဒါေတြသူတို့မသိ၀ူး...သိေအာင္လည္းၾသဲအသံုးမက်ခဲ့၀ူးေလ :(

ခုတေလာအားရင္ငိုေနမိတယ္...{တေယာက္ထဲရွိတဲ့အခ်ိန္ေတြဆိုရင္ေပါ့ေလ}
ၾသဲေလ...လူေရွ႔သူေရွ႔မ်က္ရည္မက်တတ္၀ူး...{မ်ားေသာအားျဖင့္} ရွက္လို့ :P
ၾသဲသူငယ္ခ်င္းေတြ...ၾသဲနဲ့သိတဲ့သူေတြဆို...ၾသဲစိတ္ညစ္ေနမွန္းဘယ္ေတာ့မွ
မသိၾက၀ူး
အျမဲတမ္းျပံဳးေန...ေျပာင္စပ္စပ္လုပ္ေနၾကမို့လို့ :-D
သူတို့စိတ္ညစ္တာေတြကိုေတာင္...ျပန္ေခ်ာ့ေပးလိုက္ေသးတယ္...ဟဲဟဲ
သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေျပာဖူးတယ္...{၆တန္းေလာက္တုန္းက}
"နင္ကအျမဲေပ်ာ္ေနတာပဲေနာ္" တဲ့...
"နင့္ကိုအားက်တယ္...နင့္လိုေနခ်င္လိုက္တာ" တဲ့...
အျပံဳး၁ခ်က္ကလြဲလုိ့...ၾသဲဘာမွမတံု႔ျပန္ခဲ့ပါ၀ူး :)
ၾသဲေျပာျပရင္လည္း...ယံုမွာမွမဟုတ္တာ...

တကယ္ေတာ့ေလ...
ၾသဲကိုယ္ၾသဲလည္းနားမလည္ပါ၀ူး...
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့...ေလာေလာဆယ္...ၾသဲအရမ္းအားငယ္ေနတယ္...
ဘယ္သူမွဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ေပမဲ့...ခုလိုေရးခ်လိုက္ရေတာ့...သက္သာသြားပီ ;)

nthg spexial

ငါစိတ္ညစ္လာျပန္ျပီဟာ...
စိတ္ညစ္မွပဲ ငါလည္းေရာက္ျဖစ္တယ္...
ျပႆနာေတြ...ငါမရွာဘူးေနာ္...မရွာပါဘူး...တကယ္
ျပႆနာေတြက ငါ့ကိုလာလာရွာၾကတယ္...
ေၾကာက္ေတာင္ေၾကာက္လာျပီ...အသက္ရွင္ရမွာၾကီးကို
လူေတြကိုငါခင္တတ္ပါတယ္...အၾကာၾကီးလည္းစိတ္မဆိုးတတ္၀ူး
အဲ့ဒါကို ဘာဖစ္ေနၾကတာလဲမသိဘူး...
သိပ္ကိုအႏိုင္က်င့္လြန္းေနၾကသလိုပဲ :-<
အရမ္း၀မ္းနည္းတယ္...စိတ္မေကာင္းဘူး...
ငါ့ကိုယ္ငါလည္းအရမ္းသနားတယ္...
ဘာလို့လဲဆိုေတာ့...ငါဘယ္လိုခံစားေနရတယ္ဆိုတာ
ငါကလြဲလို့ သိတဲ့သူမရွိလို့ :(
ငါ့နားမွာ ဘယ္သူမွမရွိ၀ူးဆိုတာသိပါတယ္...
ဒါမဲ႔ ငါေမွ်ာ္လင့္မိေနတယ္...ငါအားငယ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ျဖစ္ ၁ေယာက္ေလာက္အနားမွာရွိေနေပးရင္ေကာင္းမယ္လို့
၁ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ဘယ္သူကိုမွအားမကိုးပဲေနတတ္ေအာင္လည္းငါၾကိဳးစားေနပါတယ္...

P.S. ဒီ blog က...ၾသဲရင္ဖြင့္ဖို့သက္သက္ေနရာလိုျဖစ္ေနတဲ့အတြက္
အလည္လာတဲ့သူေတြကို ေတာင္းပန္ပါတယ္...

ၾသဲကမာၻ

ဘာမဆို ရင္ဘတ္စစ္စစ္နဲ့...အတြင္းနစ္နစ္
ခံစားတတ္တဲ့ငါ့အတြက္ေတာ့...
မာယာမ်ားတဲ့ ေလာကၾကီးက...နာက်င္စရာေတြခ်ည္းပါလား

ရက္စက္တယ္ <<< အဲ့လိုေျပာရမွာလား
ေစာ္ကားတယ္ <<< ဒီလိုလား
မတရားဘူး <<< ဒါမ်ိဳးလား
မသိေတာ့ပါဘူး :-<

ေသခ်ာတာကေတာ့ ငါရွံဳးေနျပီ...ပက္ပက္စက္စက္
အျပတ္အသတ္ကို ရွံဳးေနျပီ...
သီခ်င္းရွိတယ္...စာသားက
"ဒဏ္ရာေတြမ်ားမ်ားမ်ားမ်ားလြန္းေတာ့...
မနာက်င္ေတာ့သူ" တဲ့...ငါက်ေတာ့ နာေနတုန္းပဲ... ???
စူးနစ္ေနေအာင္ကိုနာတာ...
final နီးမွပဲ...ဘာလို့ဒီေလာက္စိတ္ညစ္စရာေတြစုျပံဳေနတာလဲမသိ၀ူး

ဟူး!

သက္ျပင္းနဲ့အတူမွဳတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ေလထဲမွာ...
စိတ္ညစ္စရာေတြပါသြားရင္ေကာင္းမယ္
ပူေဆြးမွဳနဲ့အတူက်လာတဲ့မ်က္ရည္ေတြထဲမွာ...
နာက်င္စရာေတြပါသြားရင္ေကာင္းမယ္
နာက်ည္းမွဳနဲ့အတူေဖာက္ထုတ္ပစ္လိုက္တဲ့ေသြးေတြထဲမွာ...
ရင္နာစရာေတြပါသြားရင္ေကာင္းမယ္

ကဲပါေလ...ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္...အေဖနဲ့အေမ့အတြက္...ငါရွင္သန္ေနရဦးမွာပါပဲ...
ဆုေတာင္းတိုင္းလည္းဘယ္ေတာ့မွမျပည့္တတ္ေတာ့...ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ၀ူး...
၁ခုေလာက္ေတာ့ ျပည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္းခ်င္တယ္...
ေတာင္းေနက်ေပမဲ့...မျပည့္ဖူးတဲ့ဆုေလးေပါ့ :)
လူေတြ...ငါ့ကိုနားလည္ႏိုင္ၾကပါေစလို့... :)

နည္းနည္းေတာ့သက္သာသြားတယ္...အခန္းေလးရယ္...
ၾသဲေျပာခ်င္တာေတြကို...နားေထာင္ေပးလို့ေက်းဇူး

nthg spexial

မလာတာၾကာျပီ...ခုေရာက္လာတယ္...
ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး...ရင္လာဖြင့္တာပါ...မြန္းတယ္...ေမာတယ္...ဟူးးး!
ရင္လာဖြင့္တယ္ဆိုေပမဲ့...ဘာေျပာရမွန္းေတာင္မသိပါဘူး...စိတ္ရွဳပ္လြန္းလို့
စာ!စာ!စာ!...စိတ္ညစ္ေနပါတယ္ဆိုမွ...assignment ကခက္လိုက္တာ...
ေၾသာ္...ဒီေန႔ငါေတာ္ေတာ္ကံဆိုးေနတယ္...အျပံဳလုိက္ကိုစုျပီးလာၾကတယ္
စိတ္ညစ္စရာေတြ... :-<
final ကလည္းနီးလာျပီ...ေခါင္းထဲမွာစာ ရွိလား ? အေျဖက "NO"
ေသခ်င္တယ္...ေနာင္တကလည္းရကိုမရႏိုင္ဘူး...စိတ္ေတြေလေနတယ္...
ျဗဲ :'( အဲ့လိုငိုေတာ့ေရာဘာလုပ္လို့ရမွာလဲ ??? စိတ္ေတာ့ခဏသက္သာမယ္ထင္တာပဲ...
လူမွဳေရးေတြ...၁ျခားအေၾကာင္းရာေတြကလည္း ေပြလီေနတာပဲ... x-(
ငါတကယ္ cranky ျဖစ္ေနျပီ...အားေနစိတ္တိုေနတယ္...ရန္သူေတြလည္းမ်ားလာပီ
anyway, နည္းနည္းသက္သာသြားျပီ...ရင္ဖြင့္လိုက္ရလို့...
လာဖတ္တဲ့သူေတြအတြက္ေတာ့...ဒီစာက
မုန္တိုင္းထိထားတဲ့စာစီစာကံုး၁ပုဒ္ေပါ့ :D
ေလာေလာဆယ္ေတာ့...မျပီးေသးတဲ့ assignment အတြက္ရင္ေလးရင္း
အိပ္ေတာ့မယ္ *!*