ေရျပင္ညီတိမ္းေစာင္းျခင္း

မိုးစက္ေလးေတြဖြဲက်ကာမွ
ကမာၻၾကီးက လန္းဆန္းတယ္
ဒါဆို ဖန္တီးေပးသူ တိမ္တိုက္ကေရာ
ဘယ္လိုနည္းနဲ့ လန္းဆန္းမလဲ

အစာရလို႔ ၀မ္း၀ပါမွ
အပင္ေတြ အျမင္လွၾကတယ္
ဒါဆို ေပးပို႔သူ အျမစ္ေတြေရာ
ဘယ္သူစြမ္းလုိ႔ လွပႏိုင္မလဲ

မီးေတာက္ေနတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္မွ
အလင္းေရာင္ ျဖစ္ေပၞလာတယ္
ဒါဆို ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ့ မီးစာသက္တမ္း
ဘယ္သူတြက္ဆ တမ္းတေနမလဲ

ႏူးညံ့လွပတဲ့ အေမြးပြအက်ီေလးမွ
ေႏြးေထြးလံုျခံဳျခင္းကို ခံစားၾကရတယ္
ဒါဆိုအကာကြယ္ေပးေနတဲ့အက်ီကိုေရာ
ဘယ္သူကမ်ား အေအးဒဏ္မွ ကင္းေ၀းေစႏိုင္မလဲ

တဖက္သတ္ဆန္တဲ့ ေလာကၾကီးမွာ
ငိုေၾကြးေနတဲ့တိမ္တိုက္လို
ေပးဆပ္ေနတဲ့ အျမစ္ေတြလို
ေလာင္ကြ်မ္းေနတဲ့မီးစာလို
ေ၀ဒနာခံစားေနရတဲ့အက်ီေလးလို
ဒီလိုလူေတြအတြက္ ေနရာေလးေပးတတ္ၾကရင္...

ေနာက္ဆံုးလက္က်န္

အနာဂတ္ဒိုင္ယာရီတအုပ္ထုတ္ေ၀ဖို႔
ရည္မွန္းခ်က္ေတြစာစီ
အေတြးပန္းခ်ီေတြဖြဲ႔သီေနခ်င္ေသးေပမဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွင္ရည္ ကုန္ခမ္းလုေနပါျပီ

ေအာ္ဟစ္ေနေပမဲ့ မၾကားႏိုင္တဲ့အသံ
ငိုေၾကြးေနေပမဲ့ ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့မ်က္၀န္း
ေသဆံုးေနေပမဲ့ အသက္ရွင္က်န္ေနေသးတဲ့လူတေယာက္အတြက္
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳေတြ အလွည့္မရႏိုင္ေအာင္
မင္းမူထားတဲ့ နာက်င္မွဳေတြ
ဒီေနရာမွာ ရပ္တန္းက ရပ္ေပးပါ

Ur Prezent!

လက္နက္မဲ့ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြ
ဒဏ္ရာကေတာ့ အျပည့္ပဲ

ေသြးမျမင္ရတဲ့ ဒဏ္ရာ
နာက်င္မွဳကေတာ့ အျပည့္ပဲ

အမာရြတ္မရွိတဲ့ ဒဏ္ရာ
နက္ရွိဳင္းမွဳကေတာ့ ျပင္းထန္တယ္ကြာ...

သက္ေရာက္မွဳ

ေရေလးတစက္ဆိုေပမဲ့
စကၠဴပါးေလးတခ်ပ္ေတာ့ ႏြမ္းေလာက္တယ္ေလ

ပင္အပ္ေလးတေခ်ာင္းဆိုေပမဲ့
ပူေဖာင္းတလံုးကိုေတာ့ ေဖာက္ခြဲပစ္ႏိုင္တယ္ေလ

သဲေလးတပြင့္ဆိုေပမဲ့
မ်က္လံုးတခုလံုးကို ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ကလိပစ္ႏိုင္တယ္ေလ

က်ီစယ္မွဳေလးဆိုေပမဲ့
ခံႏိုင္ရည္မရွိတဲ့သူအတြက္ေတာ့...ေသေစႏိုင္တဲ့အျဖစ္ပ်က္တခုေပါ့

အျပစ္ေရာင္

မဖြင့္ထားေပမဲ့
ေသခ်ာပိတ္မထားေတာ့
ေလျပည္အေ၀ွ႔မွာ ပြင့္ခဲ့တဲ့တံခါး
အိမ္ရဲ့ေႏြးေထြးမွဳ ေပ်ာက္ဆံုးေစခဲ့တယ္

မေရြ႔လ်ားခ်င္ေပမဲ့
တည္ျငိမ္မွဳ ေလ်ာ့ပါးခဲ့လုိ႔
ေလျပည္ေစရာ လြင့္ခဲ့တဲ့တိမ္တိုက္
ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနသူ ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့တယ္

မေၾကြခ်င္ေပမဲ့
ႏူးညံ့လြန္းျပန္ေတာ့
ေလျပည္ႏွင္တိုင္း ယိုင္ခဲ့တဲ့ပန္း
ဥယ်ာဥ္မွဴးရဲ့ အေ၀းမွာ ေျမခခဲ့တယ္...

ဆႏၵ

ဘ၀တစ္ေကြ႔
အခ်ိဳးအဆစ္ အဆိုးအျပစ္ေတြ မ်ားလြန္းတာမို႔

မျမင္အပ္တဲ့ အရာကို မျမင္ေသာ
မ်က္လံုးပိုင္ရွင္ ျဖစ္ေစ...

မၾကားအပ္တဲ့ အရာကို မၾကားေသာ
နားပိုင္ရွင္ ျဖစ္ေစ...

ျဖစ္ရပ္တိုင္းမွာ စိတ္မထိရေစဖို႔
ထံုေနေသာ ႏွလံုးသားပိုင္ရွင္ျဖစ္ေစသား။ ။

"M3"

I am crying with no tears
I am dying with lots of fears---
"Don't giv up,my dear"
that is the voice I hear

then...I am trying to find
what I used to deny
and I am trying to see
the "real ME"

စိတ္ညစ္ေနတယ္...အရမ္းပဲ...
အဲ့ဒါကိုသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကလာအားေပးလို့...
ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ျပန္စဥ္းစားျပီး
အခုေလးတင္...စိတ္ကူးေပါက္ရာ ကာရံညွိလိုက္တာပါ ;D

တန္ဖိုး

ဆုေတာင္းျပည့္ခ်င္တဲ့သူေတြက
ၾကယ္ေၾကြမွာကိုေမွ်ာ္လင့္တၾကီးေစာင့္တတ္ၾကေပမဲ့
ၾကယ္ေလးဘယ္ကိုေၾကြလဲ ဘာျဖစ္သြားလဲဆိုတာကိုေတာ့
ဂရုစိုက္ၾက...စိတ္၀င္စားၾကမယ္မထင္ပါဘူး :nope:

လွ်ပ္စစ္မီးမရွိတဲ့ ညေတြမွာ
လမင္းေလးကို တမ္းတတတ္ၾကေပမဲ့
လမင္းေလးသာေနတာကို ၾကည့္ဖို့ေတာ့
လွ်ပ္စစ္မီးကို စြန္႔ပစ္ၾကမယ္မထင္ပါဘူး :nope:

တပ္မက္စရာေကာင္းတယ္လို့ထင္ရတဲ့ေၾကြရုပ္ေလးကို
အလုအယက္လိုခ်င္တတ္ၾကေပမဲ့
ကြဲရွေက်ပ်က္ေနခ်ိန္မွာေတာ့...
တန္ဖိုးထားၾကေတာ့မယ္မထင္ပါဘူး :nope:

အခ်စ္ႏွင့္ေလးရာသီ

ေႏြဦး...
ငါနဲ့နင္ေပ်ာ္ျမဴး
မခ်စ္စဖူးအခ်စ္ထူးလို့
စိတ္ကူးေတြယဥ္ခဲ့ၾကတယ္...

ေႏြ...
ေျပာင္းလဲလာတဲ့အေျခအေန
အေပအေတဆန္တဲ့ႏွလံုးသားနဲ့
ေတြေ၀လာခဲ့ၾကတယ္...

ေဆာင္းဦး...
အမုန္းေတြၾကားမွာလြန္႔လူး
နင့္ဥေပကၡာေတြနဲ့
အရူး၁ပိုင္းျဖစ္ခဲ့ရတယ္...

ေဆာင္း...
ငါနဲ့နင္ျပန္ဆံုခ်ိန္ေႏွာင္း
အတိတ္ေတြေဟာင္းလို့
ကံေကာင္းျခင္းမွေ၀းခဲ့ရတယ္...

ခ်စ္ျခင္း၏အျခားမဲ့၌

မင္းကအျပီးသတ္ခ်င္ေပမယ့္
ငါကခရီးဆက္ခ်င္ေသးတယ္...
မင္းကမုန္းဇာတ္လိုခ်င္ေပမယ့္
ငါကျပံဳးလ်က္ငိုေနတယ္...
မင္းကမလြမ္းရေတာ့ေပမဲ့
ငါကတမ္းတဆဲပါ...
မင္းကဖယ္ခြာလိုေပမဲ့
ငါကတြယ္တာခ်င္ေသးတယ္...
************************
ခါးတယ္...ငါၾကိတ္မွိတ္မ်ိဳလိုက္မယ္
ညာတယ္...ငါၾကိတ္မွိတ္ယံုလိုက္မယ္
က်ီစားတယ္...ငါၾကိတ္မွိတ္ခံလိုက္မယ္
ေနာက္ဆံုးမွာ...
ထားသြားတယ္...ငါၾကိတ္မွိတ္ျပီးတိတ္တိတ္ငိုေနတယ္...

ကဗ်ာမပီစာမပီ

ကူကယ္မဲ့သူမရွိ
ဒဏ္ရာမ်ားစြာအတိ
ခ်စ္တဲ့သူလည္းမသိ
ငါဟာလဲျပိဳျပီ...
***************
သာေနတာကလမင္း
ရွာေနတာကအလင္း
မင္းတန္ဖိုးမထားတဲ့အခါ
ကံဆိုးသြားတဲ့ငါ...
***************
ျပင္းျပတဲ့ဆႏၵ...ျငင္းပယ္တာမရ
အက်ဥ္းက်တဲ့ဘ၀...မင္းကယ္ပါမွ
***************
ဒီဟာေလးေတြက ၾသဲပထမဆံုးစေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာ(သို႔)စာပိုဒ္တိုေလးေတြပါ :)

နင္နဲ့ငါ

...ေျခာက္ကပ္ေနတဲ့ငါ့ဘ၀
နင္ေရာက္လာျပီး စိုေျပေစခဲ့တယ္...
ခုခ်ိန္မွာေတာ့...ရႊဲစိုေနခဲ့ျပီ...ငါ့မ်က္လံုးေတြေပါ့

...ေအးစက္ေနတဲ့ငါ့ဘ၀
နင္ေရာက္လာျပီး ေႏြးေထြးေစခဲ့တယ္...
ခုခ်ိန္မွာေတာ့...ပူေလာင္ေနခဲ့ျပီ...ငါ့ရင္ေတြေပါ့

...ၾကမ္းတမ္းတဲ့ငါ့ဘ၀
နင္ေရာက္လာျပီး ႏူးညံ့ေစခဲ့တယ္...
ခုခ်ိန္မွာေတာ့...အထိမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနခဲ့ျပီ...ငါ့စိတ္ဓါတ္ေတြေပါ့

...ငါ့မ်က္ရည္ေတြေျခာက္ေသြ႔ဖို့
...ငါ့ရင္ေတြေအးျမဖို့
...ငါ့စိတ္ဓါတ္ေတြခိုင္မာဖို့
နင္ေရာက္လာပါဦးလား....

ဒီေန႔ခ်ေရးဖစ္တဲ့ ကဗ်ာေလး၁ပုဒ္ေပါ့...
ၾသဲရင္ဖြင့္ေနက် အခန္းေလးေရ...ၾသဲကိုနားလည္ပါဦး...
ႏွစ္သိမ့္ေပးပါဦး...အားေပးပါဦးေနာ္... :'(